تبليغاتX
سید ذاکرین - آغوش من، محسن من! ... بازو و سینۀ مجروح من ...!
یا حسین غریب مادر ... تویی ارباب دل من ... یه گوشه چشم تو بسه ... واسه حل مشکل من

به هیچ کس نمی گوید ... آرا دست بر دیوار می برد و آهسته بر می خیزد تا جای زخم هایش را شستشو دهد ... زینب و ام کلثوم (س) انگشت به دندان گرفته نگاه می کنند.

گویا داغ محسن (ع)، این بانو را می سوزاند ... قلبش سوخته و جراحاتش خوب شدنی نیست ... با همین زخم های تن و دل ، با علی (ع) و فرزندان خداحافظی کرد ... رفت تا یکبار دیگر محسنش را ببیند ،  و او را در آغوش ِ مجروح بگیرد و با سینۀ خونین شیرش دهد ....

 

         نشـد شـیر ولایت از تو نوشـد محسـن مظلوم

         که خون سینه ات مسمار نوشیده است یازهرا

                                           برای این که در جنّت شـود همبازی محسـن

                                          علی اصغرت بر مرگ خندیده است یا زهرا

+ نوشته شده در  شنبه نهم خرداد 1388   به قلم عاشق |