جنادة بن عمرو بن خالد صیداوي

در منابع کهن نامی از جناده برده نشده است. برخي از مورخان نام او را در ضمن نقل داستان پدرش آورده و نوشته اند که وي به اتفاق پدر و چند نفر دیگر بعد از شهادت حضرت مسلم و حرکت امام حسین(ع) به سوی کربلا مخفیانه از کوفه به سوی کربلا راه افتاده اند و طرماح بن عدي را نیز به عنوان راهنمای خویش انتخاب و از بیراهه حرکت کردند. در عذیب الهجانات،چهار میلی قادسیه، به حسین(ع) پیوستند.حرّ با دیدن آنها به حسین(ع) گفت: این چند نفر که از کوفه آمده اند از یاران شما نیستند، من باید آنها را زندانی کنم یا به کوفه برگردانم.

حسین(ع) فرمود: اینها یاوران من هستند و تو قول دادی تا خبری از پاسخ ِنامه نرسد متعرض من و یاران نشوی؛ و حرّ پذیرفت. هنگامی که جنگ آغاز شد، این افراد پیش از همه به نبرد پرداختند. لشکر ابن زیاد آنها را متفرق کرد و حضرت عباس(ع) به کمک آنها آمد، ولی همگی یک جا به شهادت رسیدند. حضرت عباس(ع) نیز برگشت و موضوع را به امام(ع) خبر داد. امام هم برآنها رحمت فرستاد. اما منابع کهن مثل تاریخ طبری این واقعه را ذکر می کند و شهادت عمرو بن خالد و دیگر همراهان را با اندکی اختلاف نقل می کند ولی اسمی از جناده یا پسر عمرو بن خالد نمی برد .

یا حسـین ...

السّلام علیکَ یا شَمسَ الشُمُوس یا غَریبَ الغُربَاء یا مُعِینَ الضُعَفاءِ و الفقرا

السُّلطان أباالحَسَن عَلي بنِ مُوسَي الرِضَا المُرتَضَي عَلَیک آلافَ التَحیّةَ وَ السَّلام

        اگـر خــارم کـنـار گـُل نـشـسـتـم

        نمک خوردم نمکدان را شکستم

                                                        اگرچه بدم نوازشم می کنی

                                                        شرمنده رفتارتم به مولاااااا

                                 سلطان علی موسی الرضا

                                 سلطان علی موسی الرضا

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

سخت محتاج دعای خیرم ... شما را به برکت و عظمت این شب عزیز قسم دعام کنید محتاج یک نیم نگاه آقا هستم ...

یا امام رئوف ...

حضرت محمّد (ص) :

لا يَمْرُضُ مُؤْمِنٌ وَ لا مُؤْمِنَةٌ إلاّ حَطّ اللّهُ بِهِ خَطاياهُ.

هيچ مؤمن و مؤمنه اى مريض نمى گردد مگر آن كه خطاها و لغزش هايش پاك و بخشوده مى شود.

امام علی (ع) :

إغْتَنِمُوا الدُّعاءَ عِنْدَ خَمْسَةِ مَواطِنَ: عِنْدَ قِرائَةِ الْقُرْآنِ، وَ عِنْدَ الاْذانِ، وَ عِنْدَ نُزُولِ الْغَيْثِ، وَ عِنْدَ الْتِقاءِ الصَفَّيْنِ لِلشَّهادَةِ، وَ عِنْدَ دَعْوَةِ الْمَظْلُومِ، فَاِنَّهُ لَيْسَ لَها حِجابٌ دوُنَ الْعَرْشِ.

پنج موقع را براى دعا و حاجت خواستن غنيمت شماريد:

موقع تلاوت قرآن، موقع اذان، موقع بارش باران، موقع جنگ و جهاد ـ فى سبيل اللّه ـ موقع ناراحتى و آه كشيدن مظلوم. در چنين موقعيت ها مانعى براى استجابت دعا نيست.

حضرت فاطمه زهرا (س):

شيعَتُنا مِنْ خِيارِ أهْلِ الْجَنَّةِ وَكُلُّ مُحِبّينا وَ مَوالى اَوْليائِنا وَ مُعادى أعْدائِنا وَ الْمُسْلِمُ بِقَلْبِهِ وَ لِسانِهِ لَنا.

شيعيان و پيروان ما، و همچنين دوستداران اولياء ما و آنان كه دشمن دشمنان ما باشند، نيز آن هائى كه با قلب و زبان تسليم ما هستند بهترين افراد بهشتيان خواهند بود.

 امام حسـن (ع):

مَنْ عَرَفَ اللّهَ أحَبَّهُ، وَ مَنْ عَرَفَ الدُّنْيا زَهِدَ فيها.

هركس خدا را بشناسد، (در عمل و گفتار) او را دوست دارد و كسى كه دنيا را بشناسد آن را رها خواهد كرد.

 امام حسـين(ع):

يا بُنَىَّ! إيّاكَ وَظُلْمَ مَنْ لايَجِدُ عَلَيْكَ ناصِراً إلاّ اللهَ.

بپرهيز از ظلم و آزار رساندن نسبت به كسى كه ياورى غير از خداوند متعال نمى يابد.

امام سجاد (ع):

إنْ شَتَمَكَ رَجُلٌ عَنْ يَمينِكَ، ثُمَّ تَحَوَّلَ إلى يَسارِكَ فَاعْتَذَرَ إلَيْكَ فَاقْبَلْ مِنْهُ.

چنانچه شخصى تو را بدگويى كند، و سپس برگردد و پوزش طلبد، عذرخواهى و پوزش او را پذيرا باش.

 امام باقر (ع):

الاْعْمالُ تُضاعَفُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ، فَأكْثِرُوا فيها مِنَ الصَّلاةِ وَ الصَّدَقَةِ وَ الدُّعاءِ .

پاداش اعمال(بد يا خوب) در روز جمعه دو برابر ديگر روزها است، پس سعى نمائيد در اين روز نماز و صدقه و دعا بسيار انجام دهيد. 

امام صادق (ع):

إذا صَلُحَ أمرُ دُنيَاکَ فاتَّهِم دِينَکَ.
آنگاه که کار دنيايت نيکو گرديد به [ صحتِ ] دينت بدبين شو.

 امام کاظم (ع):

أبلِغ خَيراً و قُل خَيراً ولا تَكُن أمُّعَةً؛
خير برسان و سخن نيك بگو و سست رأى و فرمان‏برِ هر كس مباش.

 امام رضا (ع):

رَحِمَ اللهُ عَبْداً أحْيى أمْرَنا، قيلَ: كَيْفَ يُحْيى أمْرَكُمْ؟

يَتَعَلَّمُ عُلُومَنا وَيُعَلِّمُها النّاسَ.

رحمت خدا بر كسى باد كه امر ما را زنده نمايد، سؤال شد: چگونه؟

حضرت پاسخ داد: علوم ما را فرا گيرد و به ديگران بياموزد.

 امام جواد (ع):

أفْضَلُ الْعِبادَةِ الاْخْلاصُ.

با فضيلت ترين و ارزشمند ترين عبادت ها آن است كه خالص و بدون ريا باشد.

 امام هادي (ع):

اُلقوا النّعمَ بحُسنِ مُجاوَرتَها.
با نعمت هاي خدا معامله اي شايسته داشته باشيد.

 امام عسگري (ع):

إيّاكَ وَ الاْذاعَةَ وَ طَلَبَ الرِّئاسَةِ، فَإنَّهُما يَدْعُوانِ إلَى الْهَلَكَةِ.
مواظب باش از اين كه بخواهى شايعه و سخن پراكنى نمائى و يا اين كه بخواهى دنبال مقام و رياست باشى و تشنه آن گردى، چون هر دوى آن ها انسان را هلاك خواهد نمود.

حضرت مهدي (عج):

إنّا نُحيطُ عِلْماً بِأنْبائِكُمْ، وَ لا يَعْزُبُ عَنّا شَيْىءٌ مِنْ أخْبارِكُمْ.
ما بر تمامى احوال و اخبار شما آگاه و آشنائيم و چيزى از شما نزد ما پنهان نيست.

میلاد ملیکه ایران ، فاطمه ایران ، زینب الرضا(ع) ، حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها را تبریک می گویم ...

                  يا رب چه قشنگ است و چه زيبا حرم قم

                                                         چـون جنـّت اعلاء ، حـرم مـحترم قم

               بـانوي جنان ، اخت رضا ، دختر موسـی

                                                         دردانـه ی زهــرا و مـلائـك خـدم قـم

                اين مژده بس او را كه بهشت است جزايش

                                                          هر كس كه زيارت كندش در حرم قم

شهادت بنیان گذار مکتب تشیع حضرت صادق علیه السلام به شیعیان آن حضرت تسلیت

می گویم ...

در علم آن حضرت روایت است از صفوان بن یحیی از جابر که گفت : نزد حضرت صادق(ع) بودم، پس با آن حضرت بیرون شدیم ناگهان دیدیم مردی بزغاله ای را خوابانیده که ذبح کند، آن بزغاله چون حضرت را دید صیحه کشید.

حضرت به آن مرد فرمود: قیمت این بزغاله چقدر است؟ گفت: چهار درهم، حضرت از کیسه خود چهار درهم درآوردند و به او دادند و فرمود: بزغاله را رها کن برود. گذشتیم و ناگهان به شاهینی که عقب دُرّاجی را گرفته بود که صید کند، آن درّاج صیحه کشید، حضرت صادق(ع) به آن شاهین با آستین خود اشاره کردند، آن شاهین از صید درّاج گذشت و برگشت.

من گفتم: ما امروز از شما چیز عجیب دیدیم. فرمود: بلی همانا آن بزغاله که آن شخص او را خوابانیده بود ذبح کند، چون نظرش بر من افتاد، گفت: « أستَجیرُ بِااللهِ وَ بِکُم أهلَ البَیتِ مِمّا یُرادُ مِنِّي» ( طلب می کنم از خدا و از شما اهل بیت که مرا رهایی دهید از کشتن من)، و درّاج نیز همین را گفت و اگر شیعیان استقامت داشتند هر آینه منطق حیوانات را به گوش شما می رساندم .