ولادت سفیرالله ، مصباح الهدی ، سفینة النجاة ، سید الشباب اهل

فطرس که پرش را شرر قهر خدا سوخت        باز آنکه بدادش پرِِِِِِِ پرواز حســــــــــین است 

مگر نه با ولادت تو ، عشق متولد شد ؛ رشادت ، رشد کرد ؛ شهامت ، رنگ گرفت ؛ ایثار ، معنا ؛ شهادت ، قداست و خون ، آبرو گرفت .

از تو ما را حدیثی در سینه هست و غمی جانکاه بر دل .

همان غمی که دل آدم را شکست و یاد تواش گریاند .

یا اباعبدالله ! بِِِِاََََََََبی انت و امّّّّّّی یابن الزهرا !

آتش عشقت را در دل کودکان و جوانانمان جاودانگی بخش !

معشوق های خویش را فدای تو می کنند به پیشگاهت بپذیر .

**************************

صدوق به سند خود از صفیه، دختر عبدالمطلب رضوان الله علیها روایت کرده است که : چون

حسین (ع) از شکم مادر به زمین آمد و من متولی آن بودم، پیغمبر(ص) فرمود : ای عمه !

فرزندم را نزدم آور .عرض کردم : هنوز پاکیزه اش نکردم. فرمود : تو او را پاکیزه کنی؟

خدای تعالی او را نظیف و پاک کرده است .

**************************

در روایت دیگر است که پیغمبر(ص) در گوش راستش اذان گفت و در گوش چپش اقامه .

و از امام چهارم(ع) رسیده است که پیغمبر(ص) در روز ولادت حســین (ع) در گوشش ندای نماز فرمود .

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

علی علی 

اِِِِقْْــــراءْْْ بـِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِاسْْْمِِِِِِِِِِ رََََََََبـّّّّّّّّّّّّّّّّّّّّّّّّّـک الّّّّّّّذي خََََََلَََََََََََََََقََََََََََََََ ، خَََََََََلَََََََََََقََََََََََََََََََََ الاِِِِِِِِنْْْْْْْْسانَََََََََ مِِِِِِِِِِِِنْْْْْْْْْ عَََََََََََلََََََََََََََقٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍ ،

اِِِِِِِِِِِِِِِِِِِقْْْْْْْْْْْْْْْْْــراءْْْْْْْْْْْ و رَََََََََََبـّّّّّّّّّّّّّّّّّّـکَََََََََََ الاَََََََََََََََََکرََََََََََََََََمُُُُُُُُُُُُُُُُُ اَََََََََََلّّّّّّّّّّّذي عََََََََلّّّّّّّّّّّمََََََََ بِِِِِِِِِِِِِِالْْْْْْْْْْْْْْْْْْْْْقَََََََََََََََََلََََََََََََمِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِ  ... بخوان ...

خدایت زمانی تو را فرمان خواندن داد که سیاهی جهالت و یأس بر آسمان قلب انسانیت سایه افکنده بود .

زمانی تو را دعوت به خواندن کرد که شب دیجور برای فرار از سیاهی خویش به دنبال روزنی می گشت .

زمانی که که شکوای سبز درختان و گلایه های زلال آبشار و اشک حسرت ابرهای غم گرفته از نبودنت و در انتظار آمدنت غمگنانه ترین تسبیح را با خدا می گفتند .

انسان « بلی » گفته ای که پا به پای پیامبران از آدم تا مسیح درس عبودیت خوانده بود فارغ از مرور مکرر کلاس های پیشین ، معلمی را جستجو می کرد که عمیق ترین و ظریفترین نیازهای همیشه اش را اقناع کند .

معبود زمانی تو را دعوت به خواندن کرد که گوش دل تمامی محرومان تاریخ در انتظار شنیدن کلام تو لحظه می شمرد .

معشوق لحظه ای تو را یافت و برگزید که در جستجوی ظرفی به گنجایش بی نهایت ، گِِِل تمامی آدمیان را با محک علم لایتناهی خویش آزموده بود .

و تو که با خواندنت شکوفه های امید را بر شاخۀ درخت وجود می نشاندی ، تو که با خواندنت  عشق را جان دوباره می بخشیدی .

تو که با خواندنت  ایثار را توان ایستادن می دادی .

تو که با خواندنت خورشید هدایت را از ظلمت « نه توی » جهالت بیرون کشیدی .

تو که با خواندنت غبار کهنه از چهرۀ دردآلودۀ مستضعفین جهان می تکاندی و رمق در پاهایشان می ریختی و غرور در نگاهشان و خنده بر لبانشان ، تو که با خواندنت مشیت بالغۀ خداوندی را پاسخی عارفانه می گفتی .

طبیعی بود که تأمل کنی و بلرزی آنچنان که ضربان قلب تو را فرشتگان آسمان بشنوند .

طبیعی بود که عرق پیشانی تو را بال های تواضع جبرئیل بروبد .

طبیعی بود که فلق ، سرخی آن لحظۀ چهرۀ تو را به یادگار همیشه بگیرد چرا که تو تنها برای آن زمان و مکان نمی خواندی .

تو خواندی ، آنچنان رسا که خون در رگ های منجمد محرومین تاریخ دوانیدی .

تو خواندی ، آنچنان بلند که محکمترین ستون های ظلم در دورترین نقطۀ تاریخ از کلام تو لرزید .

و تو آنچنان استوار خواندی که از ورای مظلومیت چهارده قرن اکنون ما کلام تو را از حلقوم فرزندت شنیدیم .

و گوش به زبان و جان به آوای تو سپردیم .

آنچه ما را از خواب غفلت دیرینه برانگیخت ، آنچه گره در مشت های ما انداخت و آنها را بهم کرد ..

آنچه فریاد مظلومی ما را به آسمان پاشید ..

آنچه رمق شکستن ایه های ظلم را در ست های ما انداخت ..

همان کلام تو بود که از حنجره ی مبارک فرزندت طلوع کرد ...

یا حســـــین ...

سلامٌٌٌٌٌ علی قلبِِِِِِِِِِِِِ زینب صََََََََََََََََََََََََََََبور وَ لِِِِِِِِِِِسانِِِِِِِِها شََََََََََََََََََََََکور ...

سلام بر تحیر تو به هنگام دیدن سر برادر ...

سلام بر تسلط تو ...

سلام بر صبر تو و سکوت تو و فریاد تو و قنوت تو ...

سلام بر تعبد تو ! سلام بر آخرین کلام حسین با تو !

یا اختاه ! لا تنسانی فی نافلة اللیل ، خواهرم در نماز شب فراموشم نکن !

سلام بر ملتمس دعای حسین ! سلام بر نمازهای شبانه ی بی انقطاع تو ! سلام بر نماز شب نشسته ی عاشورای تو !

سلام بر روح بزرگوار تو ، مسجود فرشتگان آسمان ها ، صلی علیک ملائکة السماء .

سلام بر تو ای پیامبر عمیق ترین ایثار و ای جلوه گر انیقترین انفاق ...

 ****************************

التماس دعا ... علی علی